Thursday, December 24, 2009

Sunday, December 6, 2009

Τι έφαγα χθες

Μετά από ένα ξέφρενο πάρτι, με τα κιλά να κατεβαίνουν με γοργούς ρυθμούς καθημερινά, η τελευταία βδομάδα ήταν ένα μίνι πλατώ.
Για να ενεργοποιήσω ξανά την κατηφόρα, είπα να προσέξω σήμερα το διαιτολόγιο. Σε αντίθεση με τις άλλες μέρες, που έτρωγα ανεξέλεγκτα ό,τι μου γυάλιζε, σήμερα το διαιτολόγιο περιείχε:
- 1 ποτήρι γάλα 1,5%
- 1 λίτρο τσάι
- 1/2 κοτόπουλο ψημένο σε σακούλα ψησίματος (μμμ πολύ ζουμερό!)
- 1 γιαουρτάκι 1,5%
Για να δούμε, θα πάρει μπρος και πάλι η μηχανή; Πάντως, οι πόντοι φεύγουν με καταπληκτική ταχύτητα! Δεν προλαβαίνω να κατεβαίνω σε νούμερα! Ήδη φόρεσα το large, και στις μπλούζες τόλμησα και medium!

Friday, November 13, 2009

Τι έφαγα χθες

Χθες το μενού είχε:

3 αβγά μελάτα
2 τυράκια λάιτ
3 πιάτα σούπα βραστό
2 ποτήρια πέπσι λάιτ
1 γιαούρτι 1,5%
1 χούφτα φυστίκια

Έχω την εντύπωση ότι μου έχει ανοίξει η όρεξη, και οι ποσότητες είναι αρκετά χορταστικές. Παρόλα αυτά, η ζυγαριά συνεχίζει την κάθοδο!

Σέξι...


Ο χρόνος ευτυχώς κυλάει συνεχώς προς τα μπρος, έστω κι αν μας φαίνεται ότι κάποιες φορές κολλάει. Οι μέρες που περνούν τόσο δύσκολα μέχρι την ημερομηνία εισαγωγής, στη συνέχεια φεύγουν με την ταχύτητα με την οποία φεύγουν και τα παραπανήσια κιλά - πολύ γρήγορα και άνετα!
Σήμερα η ζυγαριά έδειξε 96,6, και επιτέλους η πρώτη φούστα κούμπωσε! Είχα κατεβάσει εδώ και μέρες τις φούστες, αλλά δεν έδειχνε καμιά τους διάθεση να μου κάνει παρέα, μέχρι σήμερα. Βέβαια, η φούστα που τελικά κούμπωσε, είναι αρκετά στενή και έχει φυσικό μάκρος κάτω από το γόνατο, που για την ώρα σταματάει αρκετά πιο πάνω, αλλά αυτό δεν με πτόησε, ίσα ίσα! Νοιώθω ξανά σέξι - κι όποιος αντέξει! Αν μακρύνει αυτή η φούστα, έχω κι άλλες στο οπλοστάσιο, πιο στενές, πιο κοντές, πιο σέξι... Πού να έρθει και η άνοιξη...

Friday, October 30, 2009

Μετά την άσχημη εμπειρία με το νοικάρη μου, που φεύγοντας μου άφησε δύο νοίκια απλήρωτα, κάτι λογαριασμούς τρελούς νερού και ρεύματος φέσι και το μπογιατζή να θέλει τρία νοίκια για να συνεφέρει το δυαράκι, δεν τόλμησα να ξαναβάλω ενοικιαστήριο. Χθες το βράδυ όμως βρέθηκα σε μια ιστοσελίδα αγγελιών και είπα να βάλω την αγγελία μου κι ας βρίσκεται. Και λίγες ώρες μόλις μετά, ένα μήνυμα στο e-mail μου - κι όμως υπάρχει ενδιαφερόμενος.
Λίγη ώρα μετά, συνομιλώ με την κοπελιά που μου έστειλε την απάντηση. Στη δεύτερη πρόταση αναφέρεται η μαγική λέξη "υπέρβαρος". Και πριν περάσουν δυο λεπτά, μιλάμε για Πάτρα και Καλφαρέντζο! Έχει κάνει χολοπαγκρεατική παράκαμψη το 2001. Μα καλά, πόσοι είμαστε τελικά; Πόσες πιθανότητες υπάρχουν, να βρει την αγγελία μου άτομο που είχε ετήσιο ραντεβού την προηγούμενη Τετάρτη που πήγα για την επανεξέταση τριμήνου, αλλά λόγω δουλειάς το ανέβαλε; Τελικά, ήταν γραφτό να επικοινωνήσουμε έτσι κι αλλιώς...
Μου είπε πολλά. Πώς έχασε 70 κιλά, πώς έβαλε 5 από αυτά, πώς τρώει το ένα γλυκό μετά το άλλο - Στέλιο δεν είσαι μόνος σου! - και πολλά άλλα ενδιαφέροντα.
Το καινούριο που έμαθα, είναι πως ανάμεσα στο τρίμηνο και το εξάμηνο, αρκετοί από τους μπαι-πασαρισμένους περνάνε μια κρίση ορμονικών διαταραχών. Κάτι σαν την επιλόχεια κατάθλιψη, ίσως σε πιο λάιτ μορφή, αλλά πάντως έντονο. Δεν εμφανίζεται σε όλους, κάποιοι το περνάνε χωρίς να το συνειδητοποιούν αλλά σε κάποιους είναι πολύ έντονο. Λες τα νεύρα μου που τσιτώθηκαν τώρα τελευταία να οφείλονται εν μέρει και σε αυτή τη φάση; Πάντως, είναι παροδικό, κρατάει γύρω στο δίμηνο, και τελικά ακόμη κι αυτοί που το περνάνε βγαίνουν πιο δυνατοί.
Μου είπε ακόμη πως μια αιτία που τα νεύρα τεντώνουν, είναι και το άγχος για τη ζυγαριά. Αυτό πρέπει να αποβληθεί άμεσα, γιατί δεν έχει κανένα νόημα. Αλλά έχει άσχημες επιπτώσεις, ειδικά τώρα που οι ορμόνες έχουν χάσει τη μπάλα.
Μετά από 70 κιλά απώλεια, δεν είχε χαλάρωση, δεν είχε πρόβλημα με κήλη, και δεν σκέφτηκε για πλαστική.
Χάρηκα τη συζήτηση μαζί της. Αλλά να βάζω αγγελία σε μια μάλλον άγνωστη ιστοσελίδα και να πέφτω σε Καλφαρεντζικούς - αυτό κι αν ήταν απο τα λίγα...

Tuesday, October 27, 2009

ΔΙΨΗΦΙΟ!!!
Επιτέλους είδα και το διψήφιο στη ζυγαριά! Αποτέλεσμα τριμήνου στις 21/10 100,4. Μόλις επέστρεψα στο σπιτάκι μου μετά τη μίνι τουρνέ που ακολούθησε την επίσκεψη στην Πάτρα, η ζυγαριά μου έδειξε πλέον διψήφιο. Όσοι είχαν να με δουν από αρχές καλοκαιριού τα χάσανε. Έχω ακόμη δρόμο μπροστά μου, εμπρός για τους νέους στόχους (80τα χριστούγεννα;)

Wednesday, September 16, 2009

Κολλάει η ζυγαριά...

Η επέμβαση είναι πια παρελθόν. Αν δεν έβλεπα την τεράστια τομή στο σώμα μου, θα ξεχνούσα ότι έκανα χειρουργείο. Ήδη η ζυγαριά δείχνει 15 κιλά πιο κάτω, ωστόσο δεν είμαι ικανοποιημένη. Μπορεί να μπαίνω πια σε δύο νούμερα μικρότερο παντελόνι - αυτά που είχα να φορέσω τρία χρόνια - ωστόσο η ζυγαριά κολλάει σε ένα νούμερο για μέρες. Μετά την εξέταση του μήνα (όπου η απώλεια ήταν 13,6) η ζυγαριά κόλλησε για δέκα μέρες, κατέβηκε στα 15 σε 4 μέρες και μετά ξανακόλλησε, πάνω από βδομάδα τώρα. Έλπιζα να φτάσω στο διψήφιο μέχρι την εξέταση τριμήνου, αλλά τώρα βλέπω πως είναι λίγο ανεδαφικό να περιμένω απώλεια δέκα κιλών σε 5 βδομάδες, με τους ρυθμούς που έχω αποκτήσει...
Δεν ξέρω, διαβάζω για 33 κιλά απώλεια στο τετράμηνο σε κοπέλα με παρόμοιο αρχικό βάρος και ύψος, και σκέφτομαι πως δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορέσω να τα φτάσω στο τετράμηνο. Μαθαίνω για τα 70 κιλά που είπε ως στόχο στην παραπάνω κοπέλα, λίγα χρόνια μικρότερή μου, ενώ έχει φτάσει στα 88 στο τετράμηνο και σκέφτομαι πως ενδεχομένως να βάλει για μένα ως στόχο πολύ παραπάνω, καθώς είμαι και μεγαλύτερη.
Και ύστερα σκέφτομαι πως είναι πολύ νωρίς για απαισιοδοξία. Τόσοι και τόσοι τα κατάφεραν, γιατί εγώ να είμαι η εξαίρεση; Αν είναι να φτάσω στα 70, ας φτάσω έστω κι εκεί - δεν υπήρχε τρόπος να τα φτάσω με κανέναν άλλο τρόπο. Και μόνο που καλυτέρευσαν οι εξετάσεις αίματος και κόπηκαν κάποια φάρμακα που έπρεπε να παίρνω, είναι μεγάλο κέρδος, και εκεί πρέπει να εστιάζω. Όσο για τα κιλά, θα έρθει η ώρα τους και θα φύγουν κι αυτά.

Sunday, September 6, 2009

Αν με πλησιάζε ένας στο δρόμο...

Είμαι σίγουρη, πως αν ξαφνικά με πλησίαζε ένας άγνωστος στο δρόμο και μου έδινε μια (ακόμη) λύση στο "πρόβλημα" των κιλών μου, θα τον έστελνα στο διάολο. Δεν με είχαν πλησιάσει για να με ενημερώσουν για επεμβάσεις, αλλά άτομα που ήξερα ελάχιστα με ενημέρωσαν για το τάδε φάρμακο ή το δείνα αδυνατιστικό - και κάθε φορά αισθανόμουν ότι με είχαν προσβάλλει για άλλη μια φορά. Ο κάθε παχύσαρκος κουβαλάει το σταυρό μου μόνος του, κλεισμένος στο καβούκι του, και δεν θέλει παρηγοριά, ειδικά από αδύνατους ανθρώπους που του λένε "κι εγώ είχα κιλά σαν και σένα" - λες και είναι ποτέ δυνατόν ένας αδύνατος να νιώσει τον εξευτελισμό που βιώνει καθημερινά ένας χοντρός. Άσε με ρε άγνωστε περαστικέ στον πόνο και τη μιζέρια μου, που μου προτείνεις μαγικές λύσεις λες και είμαι φρικιό! Τα κιλά ρε φίλε είναι δικά μου, τόσο κόπο έκανα έκανα να τα συλλέξω τόσα χρόνια και ήρθες εσύ ο αυτόκλητος σωτήρας να μου κάνεις υποδείξεις...
Μετά την επέμβαση, σε κάθε ευκαιρία αναφέρω ότι "πρόσφατα έκανα επέμβαση". Δεν δίνω λεπτομέρειες, παρά μόνο ότι έκανα "κάτι στο στομάχι". Συνήθως οι πιο πολλοί αναφέρουν το δακτύλιο, οπότε τους λέω απλά "ο δακτύλιος είναι το Light, εγώ έκανα το πιο βαρύ που υπάρχει, δεν θες να μάθεις λεπτομέρειες". Ε, λοιπόν, οι πιο πολλοί θέλουν να μάθουν λεπτομέρειες. Αν έχουν κιλά οι ίδιοι, μου αναφέρουν ότι ψάχνουν και δεν ξέρουν από πού να αρχίσουν. Αλλά και οι υπόλοιποι που πιάνουν τη συζήτηση, όλο και έχουν κάποιον παχύσαρκο στο σόι και μου ζητούν να του μιλήσω για να τον πείσουν να κάνει κάτι. Ο κόσμος που διψά για πληροφόρηση, θα βρει κάποια στιγμή την άκρη - ειδικά αν πέσει πάνω σε μας τους χειρουργημένους.
Αλλά μέχρι να μας μιλήσουν οι ίδιοι, μην τους φέρνουμε σε δύσκολη θέση. Ας θυμηθούμε πως νιώθαμε εμείς παλιότερα, και ας τους αφήσουμε να έχουν αξιοπρέπεια. Όταν θα το πάρουν απόφαση να κάνουν κάτι, θα μας βρουν μόνοι τους...

Wednesday, August 26, 2009

Αποτέλεσμα μηνός

Η ζυγαριά έδειξε 111,4 - απώλεια 13,6, νομίζω πως πρέπει να είμαι ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα μηνός.
Το γιατρό δεν είχαμε την ευκαιρία να τον δούμε, καθότι ήταν σε συνέδριο στο Παρίσι. "Σήμερα θα ξεμπερδέψετε νωρίς" μας είπανε, και κάναμε μόνο 4 ώρες - δηλαδή από το τρίμηνο θα διανυκτερεύουμε κιόλας;
Επόμενο ραντεβού στις 21/10 - άντε να δω το διψήφιο μέχρι τότε...

Sunday, August 9, 2009

ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΩ...

Τελικά ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΩ! Εννοώ ότι στα αλήθεια δεν πεινάω! Το θέμα θα μπορούσε να ήταν ευλογία, αν δεν επέμενε η διατροφολόγος πως πρέπει να τρώμε όλη την τεράστια ποσότητα που μας έβαλε στο διαιτολόγιο (1 ποτήρι γάλα, 1 γιαούρτι, 120 γρ. κρέας πολτοποιημένο, 1,5 λ.νερό και 1 ρόφημα ημερησίως...) διαφορετικά θα υποσιτιστούμε... Δεν μπορώ, ήρθανε μέρες που τα έφαγα επειδή έπρεπε, αλλά έρχονται και μέρες που δεν κατεβαίνει μπουκιά κάτω...

Thursday, July 30, 2009

Η επέμβαση έγινε...

Την πρώτη νύχτα μετά την επέμβαση τα βλέπεις όλα. Πρέπει να αγνοήσεις την τάση για ύπνο, τα σωληνάκια, τους ορούς, τα μαραφέτια δεξιά και αριστερά σου και να βήξεις μέχρι να φύγουν τα φλέματα. Αν σου φαίνεται μικρή η πρόκληση, δοκίμασε να το κάνεις όπως εγώ - που έκανα την επέμβαση εν μέσω κρίσης βρογχικού άσθματος...
Δύο επεισόδια δύσπνοιας με κάνανε να φωνάξω τους γιατρούς, που μου βάλανε οξυγόνο, ενώ το θερμόμετρο έφτασε μέχρι τα 38,8, που οδήγησε σε άγριο ξύλο μπας και βήξω όπως θέλανε και φύγουνε τα φλέματα. Ο βήχας μου όμως ήταν από το άσθμα, και δεν έκανε τη δουλειά που θέλανε. Οπότε, είχα να ακούω τις απειλές για την πνευμονία που θα με κρατούσε για ένα μήνα μέσα. Ευτυχώς κάποια στιγμή υποχώρησε ο πυρετός και με αφήνανε να κοιμάμαι κάνα μισάωρο ενδιαμέσως...
Η δεύτερη νύχτα ήταν μια οδυνηρή επανάληψη. Το θερμόμετρο έφτασε τους 37,8, η απειλή έγινε "σήμερα σου υπογράφω ότι είναι η τελευταία σου νύχτα", "δεν λυπάσαι τα παιδιά σου" και τέτοια, ενώ το άσθμα με είχε οδηγήσει σε έναν ακατάπαυστο βήχα - όχι ικανό όμως να σηκώσει τα μπαλάκια ή να βγάλει τα φλέματα. Ευτυχώς, με έσωσε και πάλι η υποχώρηση του πυρετού...
Η τρίτη μέρα πήγε καλύτερα. Ένας βήχας άνευ προηγουμένου οδήγησε τα φλέματα επιτέλους έξω και σήκωσα και τα τρία μπαλάκια!!!
Η τέταρτη μέρα ήταν ήρεμη (επιτέλους ενεργήθηκα και έτσι έφυγε και αυτή η υποχρέωση...), σε αναμονή της πέμπτης που έγινα άνθρωπος. Βγήκε μέχρι και το τελευταίο σωληνάκι από πάνω μου (το τελευταίο που βγήκε ήταν το τζάκσον της παροχέτευσης, έτσουξε λίγο) και μπήκα στην τουαλέτα να κάνω ένα ζεστό, αναζωογονητικό μπάνιο. Πήρα και το μπουκαλάκι του νερού στα χέρια μου, και ένιωσα επιτέλους ελεύθερη - τι ωραίο αίσθημα...
Την έκτη μέρα έφαγα τα ζουμιά μου, και την έβδομη τα ζουμιά απέκτησαν περιεχόμενο. Με αυτή τη διατροφή (πολτοποιημένα) θα πάμε όλο το μήνα, μέχρι να πάμε για επανεξέταση.
Έξοδος από το νοσοκομείο την όγδοη μέρα, επιστροφή στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού και κρυφοκοίταγμα στη ζυγαριά. Ο γιατρός το απαγορεύει μέχρι το ραντεβού του μήνα, γιατί υπάρχουν ακόμη τα φουσκώματα από την επέμβαση - εγώ ήμουν τυχερή και δεν είχα. Είχα όμως την πρώτη απώλεια - 6 κιλά. Όχι άσχημα για αρχή...

Saturday, July 18, 2009

Η ώρα έφτασε...

Οι τελευταίες εκρεμμότητες ρυθμίστηκαν. Ξενοδοχείο βρήκα κοντά στο νοσοκομείο, οι βαλίτσες ετοιμάστηκαν και αύριο πρωί αναχωρούμε.
Βέβαια, μου είπαν ότι από Εγνατία, μέσω Ιωαννίνων και Αμφιλοχίας, πας πιο γρήγορα από όσο μέσω Μπράλου. Από την άλλη, οι αγρότες και πάλι κλείσανε την Εθνική, αυτή τη φορά στην Ημαθία, δηλαδή στο κομμάτι της Εγνατίας που θέλω να χρησιμοποιήσουμε.
Θα δούμε αύριο. Στο κάτω κάτω η μέρα είναι αφιερωμένη στη διαδρομή, δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο η διάρκεια.
Τα υπόλοιπα στην επιστροφή. Να πάω και να γυρίσω όρθια, γερή και δυνατή - θα το νικήσω κι αυτό!

Friday, July 10, 2009

Η αντίστροφη μέτρηση


Σε δέκα μόλις μέρες μπαίνω Ρίο - χολοπαγκρεατική παράκαμψη Roux n Y. Η αναμονή ήταν πολύμηνη, οι μέρες μου ήταν γεμάτες με τόσα γεγονότα που μου φαίνεται πως η ενημέρωση στο Ρίο είχε γίνει σε κάποια άλλη ζωή.
Σκέφτομαι πόσο θα αλλάξει η ζωή μου, από πόσα φάρμακα θα απαλλαγώ, πόσα ρούχα μπορώ να φορέσω πάλι, πόση ενεργητικότητα θα επιστρέψει, πόσο θα ξανανιώσω... Αρχίζω και κάνω όνειρα τρελά για το πού μπορεί να φτάσει η κατρακύλα : στα 70+ που ήμουν πριν 10-15 χρόνια, στα 60+ που ήμουν πριν 20 χρόνια, ή ακόμη πιο κάτω που ήμουν στο λύκειο; Ο πίνακας του ΒΜΙ στο ύψος μου δίνει 58 κιλά για ΒΜΙ 25, ίσως να μην είναι πολύ τρελά τα πλάνα μου.
Ο άντρας μου εξακολουθεί να είναι δύσπιστος και μου λέει πως και στα 80+ να φτάσω, που έφτασα μετά από δίαιτα λίγο μετά τη γνωριμία μας, πάλι καλά να λέω. Σκέφτομαι πως αν η ζυγαριά πλησιάσει τα δικά μου τα όνειρα, μάλλον θα ανατραπούν οι ισορροπίες, και θα ξαναγνωριστούμε από την αρχή.
Σκέφτομαι την πίεση που δέχτηκε από τους δικούς του και τους φίλους του πριν λίγα χρόνια, μόλις με γνώρισε. Ήμουν η "άσχημη", η "χοντρέλω", το "βαρέλι". Ακόμη και τώρα, μετά τη γέννηση δύο πανέμορφων μωρών με όλα τα προβλήματα υγείας που έφερε η κάθε εγκυμοσύνη, κάποιοι απορούν τι μου βρίσκει. Είναι σίγουρο πως θα αλλάξουν πολλά πράγματα - εγώ καταρχάς, και κατά συνέπεια και η σχέση μας θα αναθεωρηθεί.
Η μικρή ελπίζω να σταματήσει να μου ζουλάει το (πεσμένο) στήθος και να προσπαθεί να μου σηκώσει την (κρεμασμένη) κοιλιά - προφανώς τις φαίνονται τόσο παράξενα...
Άντε, από αύριο μονοψήφιος ο αριθμός των ημερών...

Sunday, July 5, 2009

Ποιά επέμβαση είναι καλύτερη για μένα;



Το ποια επέμβαση είναι καλύτερη για σένα, μόνο ο γιατρός μπορεί να το καθορίσει. Αναλόγως του σωματικού σου βάρους, της κατάστασης της υγείας σου, των διατροφικών συνηθειών, της συνεργατικότητας μετά την επέμβαση κλπ.
Η πιο απλή επέμβαση είναι ο δακτύλιος. Τον προτιμούν οι γιατροί - τοποθέτηση σε 15', πελατολόγιο που παραμένει για τη συντήρηση στη συνέχεια. Τον προτιμούν και οι πελάτες - εύκολη τοποθέτηση, ελάχιστη μετεγχειρητική νοσηλεία, ελάχιστες επιπλοκές, απλή συντήρηση. Απαιτεί όμως τη μεγαλύτερη συνεργασιμότητα. Όχι μεγάλες μπουκιές, όχι τσιμπολογήματα, όχι αμάσητα φαγητά. Ακούγεται απλό, δεν είναι όμως. Για να αποδώσει ο δακτύλιος, πρέπει να ρυθμίζεται σωστά - δηλαδή να σφίγγει τόσο, όσο πρέπει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αφήνει ελάχιστη χωρητικότητα στο στομάχι, και να επιτρέπει μόνο σε καλά μασημένες μικρές μπουκίτσες την είσοδο. Η απώλεια των κιλών οφείλεται στη μείωση των θερμίδων, και είναι ελεγχόμενη και σταδιακή.
Απαιτείται αυστηρή πειθαρχεία, καθώς οι ρευστές υψηλοθερμιδικές τροφές "ξεγελούν" εύκολα το δακτύλιο. Πάστες, μιλκσέικ, παγωτά είναι πιο εύκολα στην κατάποση από μια μπριζόλα ή μια σαλάτα. Επίσης σε μια μακροχρόνια προσπάθεια όλο και διεισδύουν χρονικές περίοδοι με προβλήματα οικογενειακά, ψυχολογικά, επαγγελματικά, προβλήματα πάσης φύσεως τέλος πάντων που μπορούν να αποπροσανατολίσουν και να απομακρύνουν το στόχο.
Η επόμενη επέμβαση σε βαθμό δυσκολίας είναι η σληβ - το μανίκι. Ο γιατρός, αντί να βάλει ένα ξένο σώμα στον οργανισμό όπως είναι ο δακτύλιος, κόβει το στομάχι στο μέγεθος που υπολογίζει και αφαιρεί το κομμάτι που εκκρίνει την γκρελίνη, την ορμόνη της πείνας. Υπάρχουν και παραλλαγές, όπως η πτύχωση στην οποία γίνεται "πιέτα" στο στομάχι, αλλά η φιλοσοφία είναι η ίδια. Το αποτέλεσμα είναι να μικρύνει η χωρητικότητα του στομαχιού και να έρχεται το αίσθημα του κορεσμού γρήγορα και άμεσα. Είναι καταλληλότερη μέθοδος για τα βουλιμικά άτομα από το δακτύλιο, με πιο γρήγορα αποτελέσματα. Δεν απαιτεί σφίξιμο, αλλά καλό είναι να παραμένει η επαφή με το γιατρό για απλή παρακολούθηση. Η πιο συχνή επιπλοκή (3%) είναι η διαφυγή, που εμφανίζεται λίγα 2ωρα μετά την επέμβαση και αντιμετωπίζεται με νέο χαιρουργείο.
Σίγουρα κι εδώ υπάρχουν υποτροπές, ενώ οι απαιτήσεις είναι παρόμοιες (όχι τσιμπολογήματα, όχι μεγάλες μπουκιές, όχι ζάχαρη και αλκοόλ...)
Και φτάνουμε στο μπαι-μπας, που είναι όντως μεγαλύτερη παρέμβαση, με μεγαλύτερο χρόνο μετεγχειριτικής φροντίδας και ανάγκη για ιατρική παρακολούθηση δια βίου. Έχει όμως και τα πιο άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, ενώ ενδείκνυται και για λιγότερο συνεργάσιμους ασθενείς, καθώς επιτρέπει τσιμπολογήματα και μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού.
Όμως το τελικό πόρισμα ανήκει στο γιατρό και μόνο σε αυτόν. Το να πας να πεις στο γιατρό "εγώ θέλω αυτή την επέμβαση γιατί μου αρέσει", πιθανόν να μην έχει το αποτέλεσμα που επιθυμείς. Καλύτερα να αρχίσεις την έρευνά σου από κει, και να αναζητήσεις πληροφορίες στη συνέχεια.

Tuesday, June 30, 2009

Νοσογόνος παχυσαρκία




Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) είναι το πηλίκο του βάρους δια του ύψους στο τετράγωνο.

Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) = Βάρος (kg) / Ύψος2 (m)

Φυσιολογικό βάρος έχουν τα άτομα με ΔΜΣ 18,5-24,9.
Τα άτομα με ΔΜΣ 25-30 είναι υπέρβαρα.
Εκείνα που έχουν άνω των 30 θεωρούνται παχύσαρκα.
Από ΔΜΣ 35 και πάνω η παχυσαρκία είναι 2ου βαθμού και ο κίνδυνος για την υγεία του ατόμου είναι σοβαρός.
Από ΔΜΣ 40 και πάνω ο κίνδυνος είναι πολύ σοβαρός και η παχυσαρκία χαρακτηρίζεται νοσογόνος.

Στην Ευρώπη το 40% των ανδρών και το 30% των γυναικών είναι υπέρβαροι και άλλο ένα 20% των ανδρών και 25% των γυναικών θεωρούνται παχύσαρκοι. Η επίπτωση της παχυσαρκίας στην Ελλάδα είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη.

Η παχυσαρκία είναι πολυπαραγοντική νόσος. Η αιτιολογία της νόσου αποδίδεται στη μεγάλη και συνεχιζόμενη ανισότητα μεταξύ ενεργειακής πρόσληψης και ενεργειακής κατανάλωσης που οδηγεί σε θετικό ισοζύγιο ενέργειας και πρόσληψη βάρους. Επηρεάζεται κατά 30-40% από γενετικούς παράγοντες που αφορούν ορμόνες, υποψήφια γονίδια και γενετικά σύνδρομα και κατά 60-70% από περιβαλλοντικούς που συμπεριλαμβάνουν διατροφικούς παράγοντες, φυσική δραστηριότητα και ψυχοπαθολογία. Η νόσος αυτή, προδιαθέτει και προκαλεί κάποιες από τις σοβαρότερες ασθένειες της εποχής μας και έχει μάλιστα αποδειχθεί ότι μικρή απώλεια βάρους έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Κάποιες από αυτές είναι η ινσουλινοαντίσταση και υπερινσουλιναιμία, μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτητης, στεφανιαία νόσος, υπέρταση, καρκίνος κ.α.

Μη χειρουργική επέμβαση :

Πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι είναι υπέρβαροι έχουν προσπαθήσει, μάταια, να χάσουν βάρος. Η αγορά έχει κατακλυσθεί με όλων των ειδών τις δίαιτες, θεραπείες και προϊόντα που διαφημίζουν επιτυχία. Αλλά, πολλές έρευνες δείχνουν ότι οι δίαιτες και τα βοηθήματα αδυνατίσματος σπάνια επιτυγχάνουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να φθάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα της μόνιμης μείωσης του βάρους. Στην πραγματικότητα, πολλοί, οι οποίοι έχουν προσπαθήσει να κάνουν δίαιτα ξαναπήραν περισσότερα κιλά από όσα έχασαν μόλις σταμάτησαν την δίαιτα.
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας συστήνεται σε άτομα με ΒΜΙ άνω του 30 ή με ΒΜΙ άνω του 27 με συνοδό νόσο. Προσφέρεται για παχύσαρκους ασθενείς που έχουν αποτύχει στο παρελθόν να χάσουν βάρος μέσω δίαιτας και άσκησης. Υπάρχουν δύο κατηγορίες: οι δεσμευτές λίπους με κυριότερο εκπρόσωπο την ορλιστάτη και οι καταστολείς όρεξης με κυριότερο εκπρόσωπο την σιμπουτραμίνη

Χειρουργική επέμβαση :

Στην πολύ σοβαρή, νοσογόνο παχυσαρκία, όπου ο ΔΜΣ ξεπερνά το 35-40 η χειρουργική θεραπεία έχει πρωταρχικό ρόλο. Τα άτομα αυτά πάσχουν από μία χρόνια, πολυπαραγοντική νόσο και έχουν κατά κανόνα κληρονομική προδιάθεση. Οι επιπτώσεις για την υγεία τους καθώς και οι ψυχολογικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της νόσου στη ζωή τους είναι καταστροφικές, και οδηγούν τους ανθρώπους αυτούς στην απελπισία. Η πιθανότητα πρόωρου θανάτου είναι πολύ αυξημένη. Στα άτομα αυτά αποτυγχάνουν κατά κανόνα και έχουν αποτύχει στο παρελθόν όλες οι άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης του προβλήματος, εξουθενώνοντας τους ασθενείς σωματικά, ψυχολογικά και οικονομικά. Συχνά έχουν χάσει κιλά στο παρελθόν και τα έχουν ξαναπάρει, πολλές φορές μάλιστα έχουν πάρει περισσότερα. Όταν προσέρχονται στον χειρουργό οι ασθενείς αυτοί είναι απογοητευμένοι, αλλά συνήθως και αποφασισμένοι να λύσουν αυτό το μεγάλο τους πρόβλημα και να αλλάξουν τη ζωή τους. Τα επιστημονικά δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας αναδεικνύουν σαφώς ότι η χειρουργική αντιμετώπιση έχει ένδειξη όταν οι άλλες προσπάθειες έχουν αποτύχει, δεδομένου ότι είναι πολύ σπάνιο να μπορέσει ένας τέτοιος ασθενής να χάσει έστω και ένα 10% του βάρους του και μετά να το διατηρήσει.

Τα κριτήρια για να υποβληθεί κάποιος σε χειρουργική αντιμετώπιση είναι: να έχει ΒΜΙ μεγαλύτερο του 40 ή ΒΜΙ μεγαλύτερο του 35 και να συνυπάρχουν σοβαρές συνοδοί νόσοι. Χωρίζονται σε δύο τύπους: Περιοριστικού (Κάθετη γαστροπλαστική και προσαρμοσμένο γαστρικό δέσιμο) και Δυσαπορροφητικού (Νηστιδοειλεϊκή Παράκαμψη και Χολοπαγκρεατική Παράκαμψη) . Οι περιοριστικού τύπου αποτρέπουν την υπερκατανάλωση τροφής με ένα μηχανισμό κλεψύδρας και προκαλούν γρήγορο κορεσμό ενώ στις δυσαπορροφητικού, παρακάμπτεται μήκος του λεπτού εντέρου και δημιουργείται δυσαπορρόφηση παρόμοια με του συνδρόμου βραχέως εντέρου.

Saturday, June 27, 2009

Οι μέρες πριν την επέμβαση

Αν και "οδοντογλυφίδα" μέχρι την εφηβεία, ξαφνικά μαζί με την περίοδο ήρθαν και τα κιλά. Και μετά κάθε χρόνο, λίγα λίγα, άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. Απλά, δεν τα έβλεπα.
Με ύψος 1.55, έπρεπε να φτάσω τα 80 κιλά για να συγκινηθώ, και να αρχίσω δίαιτες ειδικές και δίαιτες χημικές και ινστιτούτα και χάπια και μηχανήματα και ζώνες και πρωτεϊνούχα ροφήματα και taste diet και ο,τιδήποτε κυκλοφορούσε (στο εμπόριο ή μη) για χάσιμο κιλών. Αποτέλεσμα, κάθε μου απόπειρα, μικρή ή μεγάλη, οδηγούσε σε μεγαλύτερο βάρος, και ο μεταβολισμός μου έγινε σμπαράλια. Οι στερητικές δίαιτες μου αφαιρούσαν γύρω στα 200 γρ. τη βδομάδα (και όχι πάντα...), ενώ μια γουρουνιά το σαββατοκύριακο μου πρόσθετε 2 ολόκληρα κιλά!
Ο καρδιολόγος προσπαθούσε να κατεβάσει την υπέρταση με κάθε λογής συνδυασμό χαπιών (ολοένα και αυξανόμενα τον αριθμό), αλλά τα κιλά εκεί, στο ύψος τους... Ξεπέρασα το ψυχολογικό όριο των 80 κιλών, των 90 κιλών, με προβλημάτισε η άφιξη του τριψήφιου, μα κάθε απόπειρα δίαιτας με άφηνε με 5 κιλά επιπλέον...

Όταν πλησιάζοντας το κατώφλι των 40 αποφάσισα κι εγώ να τεκνοποιήσω, έχοντας φτάσει αισίως στα 102 κιλά, άκουσα το γιατρό να μου λέει πόσο μειώνει τα ποσοστά γονιμότητας η παχυσαρκία, και πόσο αυξάνει τις επιπλοκές. Η εξωσωματική ήταν μονόδρομος, για ορμονικούς κυρίως λόγους - όχι, τα κιλά δεν φταίγανε για αυτό, αλλά μπορούσανε να δημιουργήσουν προβλήματα. Ο γυναικολόγος μου με κούρδιζε σε όλη την εγκυμοσύνη ότι του δυσκόλευα τη ζωή. Φυσικά δεν υπήρχε περιθώριο για δίαιτα, 102 κιλά έμεινα έγκυος με αρκετά προβλήματα, 102 κιλά μπήκα στο μαιευτήριο τέλος 8ου και 102 κιλά βγήκα λίγες μέρες μετά... Μα καλά, το μωρό που βγήκε από τα σπλάχνα μου δεν έπρεπε να μειώσει το βάρος στη ζυγαριά, έστω και για μια μέρα; Αναπάντητο ερώτημα.
Ο (ινσουλινοεξαρτώμενος) διαβήτης κύησης που μου κράτησε συντροφιά τις τελευταίες βδόμάδες της κύησης με τρομοκράτησε, και ο διαβητολόγος στη συνέχεια με ενημέρωσε ότι για να μην προσχωρήσω στην ομάδα των διαβητικών, έπρεπε να χάσω κιλά και να ακολουθώ διατροφή ως διαβητικός...

Αποτέλεσμα, μετά από δύομιση χρόνια και αρκετές προσπάθειες προσεγμένης (;) διατροφής να έχω φτάσει αισιώς 120 κιλά και ... ως εκ θαύματος σε μια νέα εγκυμοσύνη κρυφή μέχρι τον τέταρτο μήνα (μα καλά, δεν είπε ο γιατρός ότι μειώνεται η γονιμότητα;...) Φυσικά, είχε χτυπήσει ήδη ο διαβήτης κύησης, και νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο από αρχές 7ου, για να πάρουν το παιδί τελικά αρχές 8ου και να μείνει στη θερμοκοιτίδα λίγες βδομάδες. Και κλασικά, 120 κιλά μπήκα στο νοσοκομείο και 120 κιλά βγήκα! Όσο για το διαβήτη, αυτή τη φορά ήρθε για να μείνει...

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια λοιπόν για νέες αποτυχημένες απόπειρες. Βλέπω τα παιδιά μου και δεν μπορώ να τα αγκαλιάσω, να τα σηκώσω, να τα κυνηγήσω όπως θα ήθελα. Βλέπω τα χάπια που κατεβάζω με το φτυάρι πια. Βλέπω τα ρούχα που μου μπαίνουνε να μοιάζουνε ολοένα και περισσότερο με σακιά. Οπότε, με το που βγήκε το μικρό από τα πρόωρα, πήγα στο γιατρό και αυτή τη φορά μαζί με τα χάπια για πίεση και διαβήτη του ζήτησα βοήθεια χειρουργική για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας (επιτέλους είπα τα πράγματα με το όνομά τους!).
Μου έδωσε κάποια τηλέφωνα, δημόσια και ιδιωτικά. "Φοβάμαι να σε αναλάβω, έχεις εκκρεμότητες, τα παιδιά σου" μου είπε κάποιος γιατρός στη Θεσ/νίκη - μα για αυτά κυρίως ΠΡΕΠΕΙ να κάνω την προσπάθεια. Και τελικά ως εκ θαύματος έφτασα στην Πάτρα. Από σχετικά φόρουμ είχα ήδη ενημερωθεί για το είδος της επέμβασης που χρειαζόμουν (χολοπαγκρεατική παράκαμψη - ο γιατρός αυτό πρότεινε πριν καν του στείλω τις εξετάσεις...), για το μεγάλο χρόνο αναμονής, για τις βιταμίνες που θα αντικαταστήσουν τους τόνους των χαπιών που παίρνω τώρα, σχεδόν για κάθε στιγμή πριν και μετά.
Η μεγάλη αναμονή πλησιάζει το τέλος της. Από τέλη Αυγούστου που πρωτοπήρα τηλέφωνο στην Πάτρα για ραντεβού, η επέμβαση θα γίνει τέλη Ιουλίου, 11 μήνες μετά. Χολοπαγκρεατική εκτροπή με Roux n Y. Πώς αισθάνομαι; Επιτέλους ήρεμη. Και όσο για την αναμονή, θέλω να πιστεύω πως αξίζει τον κόπο...