Tuesday, June 30, 2009

Νοσογόνος παχυσαρκία




Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) είναι το πηλίκο του βάρους δια του ύψους στο τετράγωνο.

Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) = Βάρος (kg) / Ύψος2 (m)

Φυσιολογικό βάρος έχουν τα άτομα με ΔΜΣ 18,5-24,9.
Τα άτομα με ΔΜΣ 25-30 είναι υπέρβαρα.
Εκείνα που έχουν άνω των 30 θεωρούνται παχύσαρκα.
Από ΔΜΣ 35 και πάνω η παχυσαρκία είναι 2ου βαθμού και ο κίνδυνος για την υγεία του ατόμου είναι σοβαρός.
Από ΔΜΣ 40 και πάνω ο κίνδυνος είναι πολύ σοβαρός και η παχυσαρκία χαρακτηρίζεται νοσογόνος.

Στην Ευρώπη το 40% των ανδρών και το 30% των γυναικών είναι υπέρβαροι και άλλο ένα 20% των ανδρών και 25% των γυναικών θεωρούνται παχύσαρκοι. Η επίπτωση της παχυσαρκίας στην Ελλάδα είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη.

Η παχυσαρκία είναι πολυπαραγοντική νόσος. Η αιτιολογία της νόσου αποδίδεται στη μεγάλη και συνεχιζόμενη ανισότητα μεταξύ ενεργειακής πρόσληψης και ενεργειακής κατανάλωσης που οδηγεί σε θετικό ισοζύγιο ενέργειας και πρόσληψη βάρους. Επηρεάζεται κατά 30-40% από γενετικούς παράγοντες που αφορούν ορμόνες, υποψήφια γονίδια και γενετικά σύνδρομα και κατά 60-70% από περιβαλλοντικούς που συμπεριλαμβάνουν διατροφικούς παράγοντες, φυσική δραστηριότητα και ψυχοπαθολογία. Η νόσος αυτή, προδιαθέτει και προκαλεί κάποιες από τις σοβαρότερες ασθένειες της εποχής μας και έχει μάλιστα αποδειχθεί ότι μικρή απώλεια βάρους έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Κάποιες από αυτές είναι η ινσουλινοαντίσταση και υπερινσουλιναιμία, μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτητης, στεφανιαία νόσος, υπέρταση, καρκίνος κ.α.

Μη χειρουργική επέμβαση :

Πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι είναι υπέρβαροι έχουν προσπαθήσει, μάταια, να χάσουν βάρος. Η αγορά έχει κατακλυσθεί με όλων των ειδών τις δίαιτες, θεραπείες και προϊόντα που διαφημίζουν επιτυχία. Αλλά, πολλές έρευνες δείχνουν ότι οι δίαιτες και τα βοηθήματα αδυνατίσματος σπάνια επιτυγχάνουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να φθάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα της μόνιμης μείωσης του βάρους. Στην πραγματικότητα, πολλοί, οι οποίοι έχουν προσπαθήσει να κάνουν δίαιτα ξαναπήραν περισσότερα κιλά από όσα έχασαν μόλις σταμάτησαν την δίαιτα.
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας συστήνεται σε άτομα με ΒΜΙ άνω του 30 ή με ΒΜΙ άνω του 27 με συνοδό νόσο. Προσφέρεται για παχύσαρκους ασθενείς που έχουν αποτύχει στο παρελθόν να χάσουν βάρος μέσω δίαιτας και άσκησης. Υπάρχουν δύο κατηγορίες: οι δεσμευτές λίπους με κυριότερο εκπρόσωπο την ορλιστάτη και οι καταστολείς όρεξης με κυριότερο εκπρόσωπο την σιμπουτραμίνη

Χειρουργική επέμβαση :

Στην πολύ σοβαρή, νοσογόνο παχυσαρκία, όπου ο ΔΜΣ ξεπερνά το 35-40 η χειρουργική θεραπεία έχει πρωταρχικό ρόλο. Τα άτομα αυτά πάσχουν από μία χρόνια, πολυπαραγοντική νόσο και έχουν κατά κανόνα κληρονομική προδιάθεση. Οι επιπτώσεις για την υγεία τους καθώς και οι ψυχολογικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της νόσου στη ζωή τους είναι καταστροφικές, και οδηγούν τους ανθρώπους αυτούς στην απελπισία. Η πιθανότητα πρόωρου θανάτου είναι πολύ αυξημένη. Στα άτομα αυτά αποτυγχάνουν κατά κανόνα και έχουν αποτύχει στο παρελθόν όλες οι άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης του προβλήματος, εξουθενώνοντας τους ασθενείς σωματικά, ψυχολογικά και οικονομικά. Συχνά έχουν χάσει κιλά στο παρελθόν και τα έχουν ξαναπάρει, πολλές φορές μάλιστα έχουν πάρει περισσότερα. Όταν προσέρχονται στον χειρουργό οι ασθενείς αυτοί είναι απογοητευμένοι, αλλά συνήθως και αποφασισμένοι να λύσουν αυτό το μεγάλο τους πρόβλημα και να αλλάξουν τη ζωή τους. Τα επιστημονικά δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας αναδεικνύουν σαφώς ότι η χειρουργική αντιμετώπιση έχει ένδειξη όταν οι άλλες προσπάθειες έχουν αποτύχει, δεδομένου ότι είναι πολύ σπάνιο να μπορέσει ένας τέτοιος ασθενής να χάσει έστω και ένα 10% του βάρους του και μετά να το διατηρήσει.

Τα κριτήρια για να υποβληθεί κάποιος σε χειρουργική αντιμετώπιση είναι: να έχει ΒΜΙ μεγαλύτερο του 40 ή ΒΜΙ μεγαλύτερο του 35 και να συνυπάρχουν σοβαρές συνοδοί νόσοι. Χωρίζονται σε δύο τύπους: Περιοριστικού (Κάθετη γαστροπλαστική και προσαρμοσμένο γαστρικό δέσιμο) και Δυσαπορροφητικού (Νηστιδοειλεϊκή Παράκαμψη και Χολοπαγκρεατική Παράκαμψη) . Οι περιοριστικού τύπου αποτρέπουν την υπερκατανάλωση τροφής με ένα μηχανισμό κλεψύδρας και προκαλούν γρήγορο κορεσμό ενώ στις δυσαπορροφητικού, παρακάμπτεται μήκος του λεπτού εντέρου και δημιουργείται δυσαπορρόφηση παρόμοια με του συνδρόμου βραχέως εντέρου.

No comments:

Post a Comment