Sunday, July 5, 2009

Ποιά επέμβαση είναι καλύτερη για μένα;



Το ποια επέμβαση είναι καλύτερη για σένα, μόνο ο γιατρός μπορεί να το καθορίσει. Αναλόγως του σωματικού σου βάρους, της κατάστασης της υγείας σου, των διατροφικών συνηθειών, της συνεργατικότητας μετά την επέμβαση κλπ.
Η πιο απλή επέμβαση είναι ο δακτύλιος. Τον προτιμούν οι γιατροί - τοποθέτηση σε 15', πελατολόγιο που παραμένει για τη συντήρηση στη συνέχεια. Τον προτιμούν και οι πελάτες - εύκολη τοποθέτηση, ελάχιστη μετεγχειρητική νοσηλεία, ελάχιστες επιπλοκές, απλή συντήρηση. Απαιτεί όμως τη μεγαλύτερη συνεργασιμότητα. Όχι μεγάλες μπουκιές, όχι τσιμπολογήματα, όχι αμάσητα φαγητά. Ακούγεται απλό, δεν είναι όμως. Για να αποδώσει ο δακτύλιος, πρέπει να ρυθμίζεται σωστά - δηλαδή να σφίγγει τόσο, όσο πρέπει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αφήνει ελάχιστη χωρητικότητα στο στομάχι, και να επιτρέπει μόνο σε καλά μασημένες μικρές μπουκίτσες την είσοδο. Η απώλεια των κιλών οφείλεται στη μείωση των θερμίδων, και είναι ελεγχόμενη και σταδιακή.
Απαιτείται αυστηρή πειθαρχεία, καθώς οι ρευστές υψηλοθερμιδικές τροφές "ξεγελούν" εύκολα το δακτύλιο. Πάστες, μιλκσέικ, παγωτά είναι πιο εύκολα στην κατάποση από μια μπριζόλα ή μια σαλάτα. Επίσης σε μια μακροχρόνια προσπάθεια όλο και διεισδύουν χρονικές περίοδοι με προβλήματα οικογενειακά, ψυχολογικά, επαγγελματικά, προβλήματα πάσης φύσεως τέλος πάντων που μπορούν να αποπροσανατολίσουν και να απομακρύνουν το στόχο.
Η επόμενη επέμβαση σε βαθμό δυσκολίας είναι η σληβ - το μανίκι. Ο γιατρός, αντί να βάλει ένα ξένο σώμα στον οργανισμό όπως είναι ο δακτύλιος, κόβει το στομάχι στο μέγεθος που υπολογίζει και αφαιρεί το κομμάτι που εκκρίνει την γκρελίνη, την ορμόνη της πείνας. Υπάρχουν και παραλλαγές, όπως η πτύχωση στην οποία γίνεται "πιέτα" στο στομάχι, αλλά η φιλοσοφία είναι η ίδια. Το αποτέλεσμα είναι να μικρύνει η χωρητικότητα του στομαχιού και να έρχεται το αίσθημα του κορεσμού γρήγορα και άμεσα. Είναι καταλληλότερη μέθοδος για τα βουλιμικά άτομα από το δακτύλιο, με πιο γρήγορα αποτελέσματα. Δεν απαιτεί σφίξιμο, αλλά καλό είναι να παραμένει η επαφή με το γιατρό για απλή παρακολούθηση. Η πιο συχνή επιπλοκή (3%) είναι η διαφυγή, που εμφανίζεται λίγα 2ωρα μετά την επέμβαση και αντιμετωπίζεται με νέο χαιρουργείο.
Σίγουρα κι εδώ υπάρχουν υποτροπές, ενώ οι απαιτήσεις είναι παρόμοιες (όχι τσιμπολογήματα, όχι μεγάλες μπουκιές, όχι ζάχαρη και αλκοόλ...)
Και φτάνουμε στο μπαι-μπας, που είναι όντως μεγαλύτερη παρέμβαση, με μεγαλύτερο χρόνο μετεγχειριτικής φροντίδας και ανάγκη για ιατρική παρακολούθηση δια βίου. Έχει όμως και τα πιο άμεσα και δραστικά αποτελέσματα, ενώ ενδείκνυται και για λιγότερο συνεργάσιμους ασθενείς, καθώς επιτρέπει τσιμπολογήματα και μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού.
Όμως το τελικό πόρισμα ανήκει στο γιατρό και μόνο σε αυτόν. Το να πας να πεις στο γιατρό "εγώ θέλω αυτή την επέμβαση γιατί μου αρέσει", πιθανόν να μην έχει το αποτέλεσμα που επιθυμείς. Καλύτερα να αρχίσεις την έρευνά σου από κει, και να αναζητήσεις πληροφορίες στη συνέχεια.

No comments:

Post a Comment