Saturday, May 22, 2010

Τελικά οι τρεις βδομαδούλες στην Αθήνα (=περπάτημα, φαγητό μόνο ψητά-βραστά) οδήγησε σε κάθοδο άλλα δύο κιλάκια. Δεν ξέρω αν βοήθησε το περπάτημα και η διατροφή, ή αν είναι έτσι το σύστημα απώλειας μετά το εξάμηνο - Σύστημα 1-2 =  κολλάω για ένα μήνα και μετά χάνω δυο κιλά :)
Όπως και να 'χει, έφτασα ήδη κάτω από τα 75 που είχε προβλέψει ο καθηγητής για το καλοκαίρι, και άρχισα να ελπίζω ότι μέχρι την ετήσια επανεξέταση θα έχω χτυπήσει την πρόβλεψη 18μηνου! Ούτε που μπορώ να θυμηθώ πότε ήμουν σε αυτά τα κιλά ξανά...Η απώλεια συνεχίζεται και πέρασα ήδη τα 50! Νιώθω σίγουρα άλλος άνθρωπος, και πλέον άτομα που έχουν να με δουν πάνω από χρόνο δεν με αναγνωρίζουν...

Sunday, April 4, 2010

Πασχαλιάτικα

Τελικά η επέμβασή μας είναι φτιαγμένη για να ζούμε κάθε μέρα σε συνθήκες Πάσχα!


Όπως κάθε χρόνο, τίμησα δεόντως τις παραδόσεις και τσάκισα μαγειρίτσα, κεφαλάκι, κατσικάκι, τα πάντα. Άλλες φορές, η ζυγαριά με μάλωνε αυστηρά, προσθέτοντας 2-3 νούμερα μέσα σε δυο μέρες. Φέτος;

Μεγάλο Σάββατο 78.8 (παράξενο, όλο το Μάρτη με πήγε από 79.1 μέχρι 79.8, λες και δεν ήθελε με τίποτα να κατέβω πιο κάτω)

Κυριακή του Πάσχα 79.0 (διόλου παράξενο, χθες βράδυ τα μεσάνυχτα χτύπησα δεύτερο πιάτο μαγειρίτσα μαζί με το κεφαλάκι...)

διατροφή της Κυριακής :

4 πιάτα μαγειρίτσα (συνολικά μέσα στη μέρα, όχι μονοκοπανιάς, φαίνεται πως μου αρέσει πολύ;)

3 τζιγεροσαρμάδες (αν και πρωτάρα, τους έκανα μούρλια!)

μισό κιλό παϊδάκια

λίγες πηρουνιές αγγουροντομάτα

2 φέτες τσουρέκι

κόλα λάιτ

Αποτέλεσμα;

Δευτέρα του Πάσχα 78.2...

Tuesday, March 2, 2010

Η διαφορά είναι αρκετά εμφανής - το γράφουν και τα νούμερα:




ημερομηνία - κιλά - μέση - περιφέρεια - στήθος - μπούτι - μπράτσο

---- 20/7 ---- 125 --- 123 --- 153 ----- 127 ----- 73 ----- 52

---- 5/10 ---- 106 --- 113 --- 139 ----- 121 ----- 70 ----- 48

---- 20/11 ---- 95 --- 106 --- 128 ----- 115 ----- 69 ----- 45

-----2/3 ------ 81 --- 95 --- 115 ---- 107 ---- 62 ----- 39

Saturday, January 30, 2010

- 40!!!

Μετά από ένα Γενάρη που με έπαιξε πολύ μεταξύ 87 και 88 στη ζυγαριά, τελικά ξεκόλλησε και δεν προλαβαίνω να βλέπω τον κατήφορο. Σήμερα είναι επίσημο, είμαι πλέον μια "40 loser"! Η ζυγαριά έδειξε 84.8, και υποψιάζομαι ότι μετά το κόλλημα μηνός θα συνεχιστεί η κάθοδος τουλάχιστον για λίγες μέρες ακόμη... Μέχρι το επόμενο κόλλημα... Επιτέλους κατάλαβα πως λειτουργεί το σύστημα!

Friday, January 22, 2010


Όπως λέει και ο Στέλιος, αν δεν ήταν η κήλη, δεν θα έβαζα στο πρόγραμμα τα μαζέματα! Τώρα έχω βρει τον επόμενο στόχο, μάλλον του χρόνου τέτοια εποχή, που θα είμαι λέει ο καθηγητής γύρω στα 70 κιλά. Μου όρισε και τα 75 σαν το αποτέλεσμα φέτος το καλοκαίρι. Από κει που δεν έδινε στοιχεία στο τρίμηνο, τώρα δίνει σαφέστατο στίγμα - μάλλον περίμενε τις αντιδράσεις του εξαμήνου.
Ο γυναικολόγος δεν χρειάστηκε έξτρα εξετάσεις. Με έναν απλό υπέρηχο απεφάνθηκε ότι το πρόβλημα είναι προσωρινό. "Για να ενισχύσω ψυχολογικά, θα σου δώσω χαπάκια για 3 μέρες", μου πρότεινε. Δεν χρειάζομαι ψυχολογική ενίσχυση, αυτή την έχω τούρμπο στα μάτια των πλησίων! Η μεγάλη και ξαφνική απώλεια των κιλών προκάλεσε μεγάλο σοκ στον οργανισμό, και θέλει λίγο χρόνο για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Όμως με βρήκε νεότερη από αυτή που είχε υπόψη του πριν ένα χρόνο, όπως μου είπε χαρακτηριστικά - και αυτό μου το λένε πολλοί.
Αρκετοί πίστευαν ότι αν χαθούν κιλά, πρέπει να συνοδεύονται από σπάσιμο στο πρόσωπο και σταφίδιασμα. Ξαφνιάζονται που με βλέπουν πιο "γλυκιά", πιο "νέα", πιο "λαμπερή". Είναι γεγονός. Η υγεία μου έχει καλυτερέψει, το σάκχαρο είναι πια παρελθόν, η υπέρταση κοντεύει να μείνει κι αυτή ανάμνηση, η φυσική κατάσταση κάθε μέρα καλυτερεύει - μια ώρα περπατάω στο διάδρομο καθημερινά - και και η ψυχική διάθεση είναι στα χάι της. Όλο και καλύτερα!

Thursday, January 21, 2010

Εξάμηνο

Το μαγικό χαρτάκι για το ραντεβού στο Ρίο άνοιξε τελικά τις αλυσίδες στο μπλόκο της Αμφίπολης. Φυσικά μόνο για την παλιά εθνική μέσω Ασπροβάλτας - για Εγνατία δεν έγινε καν λόγος... Τέλος πάντων, ευτυχώς που δεν είχε άλλα μπλόκα στον κλασσικό δρόμο μας (μέσω Ιωαννίνων-Άρτας-Αγρίνιου).
Οι εξετάσεις του ΙΚΑ πλήρεις, τα αποτελέσματα πολύ θετικά, η Νάνσυ ευχαριστημένη με την απώλεια "πάνω από το αναμενόμενο" (38 κιλά απώλεια εξαμήνου), και ο καθηγητής το ίδιο.
Για το τράβηγμα που νιώθω στις τομές, "μια μικρή κήλη, που δεν με ανησυχεί ιδιαίτερα", λέει ο καθηγητής. Γιατί να τον ανησυχεί; Εμένα πρέπει να ανησυχήσει! Στέλιο, σου 'ρχομαι! "Μην σηκώνεις βάρη, να μη μεγαλώσει άλλο. Και θα τη βγάλουμε με τα μαζέματα που έτσι κι αλλιώς θα χρειαστούν". Καλά το λες. Η κόρη που θέλει όλο αγκαλιές, και ο γιος που μου τον αφήνουν με βρεγμένη πάνα; Τελειώσαν αυτά, αποχή από τα μητρικά βάρη μέχρι νεοτέρας! Αγκαλιές μόνο στον καναπέ, και αλλαγή πάνας στο πάτωμα!
Και η περίοδος που δεν λέει να έρθει εδώ και τρεις μήνες; "Είναι η απώλεια κιλών", αποφαίνεται η Νάνσυ, να κάνω υπομηνή ακόμη κάνα τρίμηνο. "Να κάνεις τις εξετάσεις που πρέπει", προτρέπει ο καθηγητής, και αν δείξουν ότι δεν ευθύνεται η επέμβαση να μην πάρω φάρμακα, αλλά να σταματήσω και το σίδηρο. Θα δείξει, έχω σήμερα ραντεβού με γυναικολόγο για την δική του άποψη επί του θέματος. Ότι και να 'ναι, θέλω να ξέρω αν άργησε απλώς το μηνιαίο ραντεβού ή αν τελείωσε πια αυτό το κεφάλαιο.
Η επιστροφή ήταν εύκολη, χωρίς μπλόκα. Φυσικά, από Ασπροβάλτα μας ρίξανε πάλι στον παλιό δρόμο, αλλά τουλάχιστον δεν είχε μπλόκο στην Αμφίπολη. Το επόμενο ραντεβού για Ρίο: 21/7.

Sunday, January 17, 2010

Έφυγα πριν τις διακοπές μόλις 200 γραμμάρια πάνω από τα 90, οπότε μετά από είκοσι μία μέρες - χορταστικές οι διακοπές φέτος! - έλεγα ότι θα με εκπλήξει ευχάριστα η ζυγαριά. Μάλλον όμως μου κράτησε μούτρα, αφού έδειξε μόλις 2 κιλά πιο κάτω, και δέκα μέρες μετά κόλλησε στο 87. Ο διάδρομος είναι στην καθημερινότητά μου, με μια ώρα ημερησίως, και έχω αυξήσει τα νερά και γενικότερα τα υγρά. Θα ξεκολλήσω κι από αυτό το πλατώ, πού θα πάει!
Στο μεταξύ, ετοιμάζομαι για την Πάτρα, επανεξέταση εξαμήνου - πότε πέρασαν έξι μήνες; Οι εξετάσεις αίματος πού έχω ήδη κάνει είναι φανταστικές, το σάχαρο επιτέλους διψήφιο! Όπως σχεδόν πριν από κάθε μου ταξίδι, οι αγρότες έχουν ήδη κλείσει τους δρόμους και μάλλον το δρομολόγιο θα είναι όπως προκύψει. Ευκαιρία να γνωρίσουμε την Ελλάδα πάλι!